แม้ว่าญี่ปุ่นจะเป็นประเทศที่อะไรต่ออะไรจะแพงไปซะทุกอย่าง ทำให้ดูเหมือนว่าการจะมาอยู่อาศัยที่นี่จะต้องอยู่อย่างคับแคบเพราะพื้นที่มีน้อยเหลือเกินเทียบกับประชากร หลายคนอาจจะไม่อยากมาอยู่ที่นี่ แต่ประเทศนี้ก็ยังมีมุมที่ดีๆ สำหรับผู้อยู่อาศัยอย่างเราๆ ในหลายด้านทีเดียว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอากาศที่สะอาด การเดินทางแสนสะดวก เป็นประเทศที่ได้ชื่อว่าปลอดภัยที่สุดอีกประเทศหนึ่งในโลก ของกินก็อร่อยไม่แพ้กับไทยเราเลยนะครับ พูดถึงของกิน ผมว่าเพื่อนๆ คงรู้จักรายการอาหารญี่ปุ่นไม่น้อยเลยทีเดียว เพราะเดี๋ยวนี้ที่เมืองไทย หาร้านข้าวสัญชาติญี่ปุ่นบางทีหาง่ายกว่าร้านข้าวแกงในห้างซะอีกเลยว่าไหม  รายการอาหารก็อะไรดีหล่ะที่นึกได้ทันควันตอนนี้ก็มี อูด้ง เทมปุระ (ชุบแป้งทอด) ปลาดิบ และก็ราเมน พูดถึงอาหารจานโปรดของผมก็คือราเมนนั่นเอง บางคนพูดว่าเป็นอาหารที่คุ้มค่าที่สุดทุกครั้งที่กิน ที่ว่าคุ้มก็ตรงกินเพียงชามเดียวก็อิ่ม เรียกได้ว่าพอกันทีมื้อนี้เลย จะให้ไม่อิ่มได้ไงล่ะครับ ส่วนใหญ่แล้วชามราเมนจะใหญ่ น้ำซุบก็จะมีมันหมูเป็นส่วนผสม แต่ละอย่างนี่ตัวทำให้อิ่มเร็วเลยนะเนี่ย พี่ๆ ท่านใดกลัวไม่อิ่มเค้ายังมีเพิ่มเส้นอีกนะครับ ฟรีอีกด้วย ^_^ ราเมนมีทั่วประเทศ จังหวัดต่างๆ ก็มีสูตรโดดเด่นที่ไม่เหมือนกัน เช่น ที่ทางใต้คิวชูก็ต้องเป็นเส้นผอมๆ ซุปออกเผ็ดนิดๆ หรือฮอกไกโดก็จะเป็นเส้นอ้วนๆ ซุปหมูแสนอร่อย รายการทีวีของญี่ปุ่นเค้าจะแวะไปตามที่ต่างๆ ประจำ อาจพูดได้นะครับว่าราเมนทั่วญี่ปุ่นอร่อยทุกที่เลย เอ้า...แต่ใครจะตามไปกินได้ทุกที่ละครับ บางที่ก็ไกลแสนไกล ถ้าให้ไปเพื่อไปกินราเมนคงหมดตัวกันพอดี แต่ผมมีวิธี…ก็แค่ไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์ราเมนนั่นเอง

 เพื่อนๆ หลายคนที่เคยไปเที่ยวโตเกียวหรือเมืองใกล้ๆ เช่น นาริตะ คามาคุระ โยโกฮาม่า อย่ามัวแต่ช้อปปิ้งอย่างเดียวนะครับ ที่โยโกฮาม่านี่แหละเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ราเมน โดยตั้งอยู่ใกล้สถานีรถไฟชื่อ ชินโยโกฮาม่า การเดินทางก็ไม่ยาก สามารถไปโดยรถไฟและเดินเท้าอีกนิดหน่อยเพียงห้านาทีเท่านั้น แต่ต้องรีบๆ ไปแต่เช้านะ สายๆ คนจะเยอะมาก บางทีบัตรหมดเข้าไปไม่ได้เลย ภายในพิพิธภัณฑ์มีทั้งหมดสองชั้น มีการเล่าเกี่ยวกับประวัติที่สำคัญของการกำเนิดราเมนซึ่งแต่เดิมมาจากประเทศจีนและได้ถูกเปลี่ยนแปลงสูตรไปตามคนญี่ปุ่น การผลิตเส้นราเมนเริ่มตั้งแต่ใช้แรงงานคนไปถึงเครื่องมือทันสมัยในปัจจุบัน การตกแต่งภายในชั้นล่างจะเป็นการอธิบายที่มาของราเมนจากแหล่งต่างๆ โรงงานผลิตเส้นราเมนขนาดย่อม เราสามารถเลือกซื้อเส้นราเมนเอากลับไปทำกินเองที่บ้านได้ เค้าจะรวมมาจากทั่วประเทศ ผมไปติดใจตรงแผนภาพสรุปราเมนตามจังหวัดต่างๆ จากแผนที่ของประเทศ มีการบรรยายจุดที่โดดเด่นของแต่ละจังหวัดสำคัญๆ  การมีชื่อเสียงของราเมน ณ ที่นั้นๆ เกิดขึ้นมาเมื่อไหร่  เรียกได้ว่าอ่านแผนภาพนี้หน้าเดียวเราก็สามารถเข้าใจเราเมนในญี่ปุ่นได้หมดเลยทีเดียว ดีนะครับมาเที่ยวโดยทีแรกว่าจะมาหาอะไรกินอย่างเดียวยังจะได้ความรู้กลับไปอีก นี่เป็นจุดที่ดีอีกอย่างหนึ่งของญี่ปุ่นเค้า เค้าจะพยายามสอดแทรกความรู้ได้อย่างมืออาชีพจริงๆ

ระหว่างทางขึ้นไปชั้นสองผมเห็นป้ายเขียนให้รอตรงนี้ตรงบันได สงสัยก็เลยไปถามยาม ได้คำตอบมาว่าช่วงวันหยุดยาวนั้นส่วนใหญ่แถวคนเข้ามาชมพิพิธภัณฑ์และเลือกกินราเมนที่ชอบจะยาวจากหน้าร้านชั้นสองลงไปหน้าพิพิธภัณฑ์เลย โห  +o+!  ฟังแล้วตกใจ นึกในใจโชคดีจริงๆ ที่วันนี้มาแล้วไม่เจอแถวยาวเหยียดแบบนั้น (แม้คนจะมากอยู่ก็ตาม) ไม่งั้นอดกินราเมนแสนอร่อยแน่ ขึ้นต่อไปที่ชั้นสอง ชั้นนี้จะแสดงบรรยากาศอนุรักษ์ความเป็นญี่ปุ่นในสงครามโลก แสดงการตกแต่งร้านราเมนในสมัยนั้น มีลักษณะเป็นห้องแถวทำจากไม้ เรียงกันแบบแออัด มีตรอกซอกซอย ร้านสั่งตัดเสื้อผ้า ร้านขายหรือซ่อมมอเตอร์ไซด์ แต่ร้านเหล่านี้แค่จำลองนะครับ ไม่ได้เปิดให้เข้าไปซื้อของได้จริง และไม่ได้มีคนขายอยู่    ยังมีตู้ไปรษณีย์แบบโบราณ มีมุมถ่ายรูปสวยๆ มากมาย นายแบบนางแบบทั้งหลายไปเที่ยวไม่ผิดหวังแน่ๆ นอกจากนี้ยังมีป้ายโฆษณาโปรแกรมหนัง โดยใช้สีวาดรูปพระเอกนางเอก ชื่อเรื่องหนัง น่าจะประมาณเดียวกับโรงหนังเฉลิมกรุงสมัยก่อน เลยทำให้รู้สึกเหมือนเดินย้อนกลับไปในสมัยราเมนรุ่งเรืองมากๆ ร้านของกินสมัยนั้นต่างก็ขายราเมน ทางพิพิธภัณฑ์ได้จัดฉากโดยใช้แสงไฟสีต่างๆ สวยมาก เหมือนโรงละครอะไรประมาณนั้น  ชั้นที่สองนี้เค้ามีร้านราเมนถึงเก้าร้านให้เลือกกินกันอย่างหนำใจทีเดียว แต่ละร้านก็สั่งตรงมาจากจังหวัดต่างๆ ที่มีชื่อเสียงมากทางซุปและเส้นที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะ ประกอบไปด้วยจังหวัด ยามากะตะ ฟุกุโอกะ ฮอกไกโด วากายาม่า คานางาว่า โตเกียว คุมาโมโตะ และฟุกุชิม่า ชื่อบางจังหวัดอาจไม่เคยได้ยินกันเลยใช่ไหมครับ แม้จะเป็นจังหวัดที่ไม่ใหญ่ก็ตาม ถ้ามีสูตรราเมนที่อร่อยละก็ เค้าก็เชิญมาเปิดร้านด้วย ลูกค้ายังสามารถสั่งชามเล็ก ตกราคาประมาณร้อยบาทต่อชาม เพื่อให้มีโอกาสชิมได้หลายๆ ร้าน หลายๆ รสชาติ ไม่ใช่กินชามใหญ่รู้รสชาติเพียงแบบเดียวแล้วอิ่ม ผมเข้าไปร้านนึงภายในร้านก็จะมีเมนูพร้อมรูปภาพประกอบและราคาเสร็จสรรพ ไม่ต้องกลัวจะสั่งไม่เป็นนะครับ ชี้ๆ จิ้มๆ สั่งไปเลย อันไหนที่ว่าน่าอร่อย โดยส่วนตัวแล้วผมชอบราเมนที่มาจาก ฮากะตะ หรือ ฟุกุโอกะ (ตอนใต้) ราเมนมาจากทางใต้ส่วนใหญ่จะมีเส้นเล็กคล้ายๆ บะหมี่เกี๊ยวบ้านเราแหละ ซุปก็จะมีรสชาติเผ็ดนิดหน่อย ผมคิดว่าน่าจะถูกกับปากคนไทยมากที่สุด

เดินชมพร้อมชิมราเมนรสชาติต่างๆ ใช้เวลาอยู่ในนั้นร่วมครึ่งวันได้ อิ่มอก อิ่มใจ อิ่มท้องมากครับ ขอยืนยันเลยว่ารสชาติของร้านที่นี่ ไม่แตกต่างไปจากต้นตำหรับในจังหวัดไกลๆ เลย ซึ่งผมไปชิมมาแล้ว สำหรับเพื่อนๆ ที่มีเวลาสั้นๆ เที่ยวในญี่ปุ่น และเป็นยิ่งถ้าแฟนพันธุ์แท้ของราเมนแล้วละก็ ที่นี่จึงพลาดไม่ได้เลยทีเดียว ก่อนมาที่นี่วางแผนกินอาหารเบาๆ มาก่อนนะครับ เอาแบบหิวๆ จะได้กินได้เยอะๆ ราเมนนั้นกินตอนอิ่มมันจะไม่อร่อยนะจะบอกให้